corecoder.pl

iPhone killer? Google Nexus? Zapomnij…

Jestem kiepskim wróżbitą kiedy przychodzi do wyboru urządzeń, które staną się przebojami. Dobrze za to radzę sobie z trendami. Creative Zii EGG nie podbił rynku, chociaż wiązałem z nim duże nadzieje. Mam za to dobrego kandydata na iPhone killera i nie jest to Google Nexus One. To małe, tanie (400-600zł) telefony z systemem Android na pokładzie.

Trend zaczął się od HTC Tattoo, a podtrzymuje go T-Mobile Pulse Mini produkowany przez Huawei. Za 99 funtów szterlingów (ok. 450zł) nabywca dostaje telefon z systemem Android 2.1 i resztą standardowych dodatków. Nie jest to Nexus One, ale też nikt jeszcze nie oczekuje od Androida szybkości i wyrafinowania iPhone OS. Ekranik jest mały, ale do sprawdzania poczty wystarczy. Sprzeda się tego mnóstwo. Smartfon za 450/600zł? Z Gmail? Oczywiście, że ludzie to kupią! Apple może zacząć się bać.

Magic Maze. Notatki programisty.

Magic Maze jest próbą odpowiedzi na pytanie o to czym jest gra, która dostarcza radości z grania w nią. Co sprawia, że chcemy do niej wracać? Czym jest ulotna "playability" (grywalność)? Jest też próbą skonstruowania gry wykorzystującej geolokalizację.

 

Na Auli 45 opowiadałem o projekcie localolo.pl, którego podstawą jest geolokalizacja, a częściami składowymi—informacja, lifestream, rozrywka i reklama. Magic Maze, który jest produktem przygotowanym na podstawie doświadczeń zdobytych w czasie budowy localolo.pl, należy na pewno do działu rozrywka, ale kolejne jego wersje zachaczać będą o lifestream i reklamę. Moim celem jest budowa systemu, który pozwalałby reklamodawcom skutecznie docierać ze swoim przekazem bez gwałcenia prywatności gracza. To trochę skomplikowane, ale to właśnie czyni projekt ciekawym.

Projektując Magic Maze chciałem połączyć dwa światy: niezwykle wciągających, ale paskudnych z wyglądu gier z lat 80-tych oraz gier na urządzenia mobilne wykorzystujących geolokalizację. Zastanawiałem się jak prosta powinna być gra, która będzie sprawiała radość z samej gry a nie z patrzenia na animowane obrazki a jednocześnie wykorzystująca nowoczesne technologie jak GPS? Planując grę zdefiniowałem kilka prostych zasad, które pozwoliły mi skoncentrować się na tym, co najważniejsze:

Gra nie może wykorzystywać więcej niż 8 kolorów

Limit 8 kolorów wybrałem kierująć się nostalgią za grami z lat 80, na które przypadło moje wejście w wiek nastoletni i pierwszy kontakt z komputerem (ZX Spectrum 48K) a także ograniczeniami praktycznymi. Przygotowanie dobrze zrobionej kolorowej grafiki zajmuje dużo czasu, a ja wolałem go poświęcić na pisanie kodu i testowanie pomysłów. 

W czasie testów na styczniowym mrozie okazało się, że wybór ograniczonej palety kolorów był strzałem w dziesiątkę, ponieważ w świetle słonecznym giną niuanse cieniowania obrazków. Dlatego duże kwadraty rysowane nasyconymi do maksimum kolorami na kontrastującym, czarnym tle sprawdziły się znakomicie.

Gra powinna być odporna na zakłócenia sygnału nadajników GPS

Pisanie samej gry to dwa dni pracy w przerwach między innymi projektami, ale kalibracja zajęła nam tydzień. Trwałoby to krócej, ale nie było ochotników do wychodzenia na mróz. Ostatecznie wybraliśmy "kwadraty" o boku ok. 3m i prosty algorytm "odszumiający" sygnał, co pozwoliło nam wyeliminować nieprzewidziane zachowanie gry spowodowane zakłóceniami sygnału satelitów GPS. 

Gra powinna tworzyć odpowiedni nastrój

Twórcy gier na komputery stacjonarne i konsole mają łatwiejsze zadanie. Gracz siedzi w domu przed telewizorem albo komputerem, zwykle ma podłączone głośniki 5.1 i duży monitor. Jak zatem stworzyć nastrój w grze, która odbywa się na zewnątrz, gracz dysponuje malutkim ekranem a dźwięki wydawane przez malutki głośniczek są ledwie słyszalne? Można sobie radzić słuchawkami, ale to jednak nie to samo co kontrolowane domowe środowisko.

Rozwiązanie narzuciła sama technologia GPS. Skoro i tak jesteśmy na zewnątrz, to nie ma sensu tworzyć jakiejkolwiek bariery pomiędzy światem rzeczywistym a wirtualnym światem gry. Gracz jest głównym bohaterem w grze, to on musi przebierać nogami, więc atmosfera tworzy się sama. Sam na odsłoniętym placu… stoisz na środku i zastanawiasz się, w którą stronę iść… Twoim jedynym przewodnikiem jest czerwony kwadrat na ekranie… nagle okazuje się, że ten malutki plac gry wcale nie jest taki malutki, a próba wyjścia z labiryntu wymaga sporego wysiłku fizycznego. Czy tak będą wyglądały więzienia przyszłości?

Instrukcja powinna mieścić się na jednej stronie wkładki do kaset z grą na ZX Spectrum

To kolejny przykład inspiracji grami z lat 80-tych. Jeżeli instrukcja nie mieści się na małym kawałku papieru to gra jest prawdopodobnie zbyt trudna i nudna. Najlepsze gry z mojego dzieciństwa miały najkrótsze opisy i najlepszą grywalność. Opis zasad gry Magic Maze jest równie prosty.

Gra powinna być niezależna od położenia gracza

Ten wymóg wydaje się przeczyć samej idei systemu GPS, który ma służyć do precyzyjnej lokalizacji położenia odbiornika GPS. Jednak jak w każdym przypadku, tak i tu warto pójść czasem pod prąd i zamiast tego traktować koordynaty obliczane przez odbiornik GPS jako pomoc w budowie świata gry a nie sztywny system, któremu musimy się podporządkować.

Co dalej?

Kolejnym etapem w rozwoju Magic Maze będą dodatkowe poziomy o różnym stopniu skomplikowania, edytor poziomów, oraz gra zespołowa. To, co dziś wydaje się być prymitywnym prototypem już wkrótce zamieni się w rozbudowaną grę, która pomoże zrzucić kilogramy nie gorzej niż Wii Sports.

Magic Maze (Android)

Wyobraź sobie, że możesz wejść do świata gry z lat osiemdziesiątych. Ogromne pixele, rozdzielczość gorsza od rozdzieczości wyświetlacza w Twoim budziku. Uruchamiasz grę, Twój telefon łączy się z siecią, ale coś poszło nie tak… Znalazłeś się w niewidzialnym labiryncie, z którego musisz się jak najszybciej wydostać wchodząc na żółty kwadrat. Idź na północ, trzymaj się czarnej ścieżki, a jeżeli wejdziesz na zielone pole cofnij się do poprzedniego kwadratu.

Jak grać?

Do gry w Magic Maze potrzeba otwarej przestrzeni o wymiarach ok 70m na 70m. Aby zacząć grę należy stanąć w centrum pola i uruchomić grę. Gra rozpoczyna się z chwilą otrzymania komunikatu o połączeniu z siecią Skynet. Położenie czerwonego punktu zmienia się po przejściu przynajmniej 3m do następnego kwadratu. Kiedy wejdziesz na zielone pole tracisz życie (masz ich 9) i musisz cofnąć się do poprzedniego kwadratu.

Skąd pobrać Magic Maze?

Magic Maze jest dostępny w Android Market.

Uwaga! Zarówno autor gry jak i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za szkody i straty poniesione przez graczy. Nie odpowiadają m.in. za straty materialne, finansowe, utratę zdrowia lub życia.

Android Market potrzebuje iTunes

Jestem daleki od zachwytów nad budowanym przez Apple zamkniętym systemem dystrybucji oprogramowania, ale jedno przyznać muszę, iTunes App Store oraz aplikacja iTunes są majstersztykiem biznesowym. To maszynka do zarabiania pieniędzy, którą będzie musiał skopiować każdy, kto chce stanąć do rywalizacji z Apple. Musi to zrobić przede wszystkim Google ze swoim Androidem. Dlaczego? Pokażę to na praktycznym przykładzie:

• Buszując w sieci napotykam na recenzję aplikacji na iPhone.
• Klikam w łącze do aplikacji.
• System uruchamia program iTunes.
• Program iTunes wyświetla stronę aplikacji w iTunes App Store.

Program iTunes służy mi za lokalny magazyn aplikacji oraz jako łącze między "starym" internetem a nowym. Tego nie oferuje Android Market. Łącza do Android Market znalezione w sieci mogą być otwarte tylko na urządzeniu z systemem Android i aplikacją Market. Nie ma możliwości przechowywania aplikacji na własnym komputerze, nie ma możliwości kupowania siedząc przed komputerem. Trzeba uruchomić na telefonie aplikację Market i wyszukać to czego szukamy. Deweloperzy próbują sobie radzić publikująć kody QR na stronach WWW, ale jest to równie wygodne i intuicyjne jak pakowanie żywej ośmiornicy do kapelusza.

Google musi coś z tym zrobić, bo nie da się już dłużej udawać, że nie ma problemu. Czas skończyć w Mountain View z wieczną betą.

Nexus One

Stare i nowe media po raz trzeci zaczęły analizować czwarty już z kolei "pierwszy" telefon od Google. Faktycznie, Nexus One jest pierwszym telefonem, który Google oficjalnie ochrzcił jako "Google Phone", "Google Experience", itp. A na pewno jest to pierwszy telefon, który można kupić pod łatwym do zapamiętania adresem http://www.google.com/phone. Jeszcze nie w Polsce, ale ma to się zmienić za kilka miesięcy.

Media, jak to media, szukają sensacji a najłatwiej o to zestawiając Google Nexus One z Apple iPhone. Który lepszy? Czy Nexus jest killerem, który zepchnie produkt Apple z piedestału?

Mam dla czytelników tego tekstu dwie przewrotne odpowiedzi: a) Nexus One przegrał bitwę z iPhone 3GS na starcie; b) Android wygra tę wojnę najdalej za rok-dwa.

Nexus One nie jest złym telefonem. To najlepszy obok Droida Motoroli telefon z systemem Android dostępny na rynku. Gdyby uruchomić na nim iPhone OS, prawdopodobnie byłby jeszcze lepszą wersją iPhone'a. Ale to jest inny system, inna filozofia rozwoju platformy, inny plan.

Nexus One przegrał bitwę na długo zanim pierwszy egzemplarz opuścił fabrykę HTC. Jego projekt jest kolejną iteracją telefonu znanego jako G1, Magic, i Hero. To ten sam telefon, w którym za każdym razem zmienianie są pojedyncze komponenty, ale pewne założenia projektowe pozostają te same.

Porażka pierwsza: Rozmiar pamięci przeznaczony do przechowywania aplikacji

Nexus oferuje w chwili obecnej tylko 512MB… pomimo, że jest wyposażony w 4GB. iPhone oferuje do 64GB. W praktyce oznacza to, że gry takie jak Myst nie mogą być w chwili obecnej przeniesione na system Android. Przedstawiciele projektu Android wspomnieli, że ten limit ma zostać zwiększony w dość kuriozalny sposób, bo przez szyfrowanie programów na karcie pamięci, w którą wyposazony jest każdy telefon z systemem Android. To pomaga, ale niekoniecznie rozwiązuje problem.

Przyszłość pokaże czy Android pozbędzie się tego kamienia młyńskiego u szyi. Ogranicza on bowiem możliwość tworzenia na Androida aplikacji, które mogłyby swoją stroną wizualną i dźwiękową konkurować z aplikacjami dla iPhone'a.

Porażka druga: Java

Chociaż projektanci maszyny wirtualnej w systemie Android robią co mogą, nie da się uniknąć faktów. Zachwyty nad Nexusem biorą się stąd, że jest to nareszcie szybki sprzęt. Sprawdźmy więc parametry procesorów: Nexus potrzebuje procesora z zegarem 1GHz, a iPhone z zegarem ~500MHz. Oznacza to, że kiedy iPhone dostanie procesor z zegarem 1GHz, telefon z systemem Android będzie potrzebował procesora z zegarem 2GHz aby mu dorównać. Wina leży po stronie Javy, która pomimo wysiłków projektantów maszyny wirtualnej, nadal nie poraża prędkością. Problemem jest również zestrojenie systemu bazowego (Linux) ze sprzętem. Zdaje się, że HTC nie ma po prostu na to czasu ani zasobów finansowych potrzebnych do wyciśnięcia z kodu i sprzętu maksimum wydajności.

Porażka trzecia: Interfejs użytkownika w systemie Android

Android jest bardzo ciekawym systemem.  Z jednej strony oferuje programiście olbrzymie możliwości, z drugiej strony, biblioteki interfejsu użytkownika nie zaskakują niczym szczególnym.  W porównaniu z Core Animation oraz innymi bibliotekami UI z iPhone OS, Android prezentuje się jak ubogi krewny.

Prawdziwy zwycięzca

Prawdziwym zwycięzcą w pojedynku międy Apple i Google nie jest ten czy inny model telefonu, ale system operacyjny. I jest to Android a nie iPhone OS.

Android jest w chwili obecnej dostępny na kilku rodzajach urządzeń, na których iPhone OS nie znajdziemy. Chińscy producenci zaadoptowali go do odtwarzaczy MP4, tabliczek, netbooków, oraz telefonów o różnych rozmiarach ekranu i konfiguracjach sprzętowych. Apple nie odda kontroli nad iPhone OS więc siłą rzeczy udział w rynku systemów dla urządzeń mobilnych będzie w przypadku iPhone OS mniejszy.

Jak zdobyć świat?

Nie zdziwiłbym się gdyby Google zaoferował wydawcom blogów oraz innych serwisów i stron internetowych możliwość zarabiania na promocji Nexusa przez AdSense. Robili tak kiedyś z Firefoxem i Google Toolbar. Owszem, Google może reklamować telefon Nexus One na wszystkich swoich stronach i tak pewnie zrobi, ale to za mało żeby osiągnąć pożądany efekt. Ale gdyby zaoferowali blogerom procent od sprzedaży… HTC może nie nadążyć z produkcją. Ciekawe czy Google zdecyduje się na to?

localolo.com -- prywatna beta, iPhone App, Android App

Skończyłem prywatną betę localolo.com. Do tego localolo jest w drodze do App Store i na Android Market. Czym jest localolo.com? Hmm… zobaczycie. Tego jeszcze w Polsce nie było. Wiem, że to nieskromne, ale tak jest.

deNoizr dla Google Android

…wersja 1.0.0. jest już dostępna w Android Market. Więcej informacji na www.denoizr.com.

O Matko Boska, Androidowska, jak ten Google tak może!?

No i stało się. Ten dobry Google, któremu w świadectwie chrztu fundatorzy napisali "don't be evil" nasyła na Cyanogen'a swoich prawników. Jak to możliwe? Czy już nikomu nie można dziś ufać?

Po pierwsze, więcej luzu. Cease-and-desist order (nakaz zaprzestania działań pod groźbą skierowania sprawy do sądu) nie jest końcem świata. To salwa ostrzegawcza wystrzelona przez prawników Google, którzy chcą pokazać developerom aplikacji na Android'a, że starają się ograniczać zjawisko piractwa. Bo, nie oszukujmy się, aby zainstalować CyanogenMod trzeba z(d)rootować system, co ma tę "przypadkową" uboczną właściwość, że pozwala instalować płatne aplikacje za darmo. Wszystko oczywiście w celach eksperymentalnych, dla lepszego poznania świata, równego dostępu do technologii, wyrównywania szans dzieci wiejskich z Sierra Leone, oraz walki z wielkimi korporacjami o wolność "waszą i naszą." (Czy jedzie mi tu czołg?)

Po drugie, Google, którego przedstawiciele mówili jeszcze trzy miesiące temu, że sklepy z aplikacjami nie mają przyszłości najwyraźniej zmienili zdanie po sukcesie Apple iTunes App Store. Zrozumieli, że tylko zdrowa rafa koralowa (Android Market), która pozwoli zarobić developerom zewnętrznym przyciągnie developerów, którzy naprawdę pokażą co można zrobić z systemem Android. Można się na to obrażać, ale fakty są takie a nie inne--kasa motywuje. Jeżeli więc Google chce zatrząść rynkiem telefonii mobilnej, potrzebuje wsparcia nie tylko producentów sprzętu, ale też oprogramowania. A oni (i one, nie bądźmy szowinistami) muszą czuć, że Google chroni ich przed piratami bojownikami o wolność developerów od zarobku. Stąd to zamieszanie wokół Cyanogen'a.

Jakie jest moje zdanie na ten temat? Cóż, jako developer cieszę się, że Google chroni moją pracę, ale też zdaję sobie sprawę z tego, że autor CyanogenMod może być teraz mocno zestresowany. Mam nadzieję, że Google albo ktoś inny da mu dobrze płatną pracę, w której będzie mógł się wyżyć nie psując nikomu interesów. Udowodnił, że jest bardzo zdolny, niech teraz to ktoś dostrzeże i z pożytkiem wykorzysta jego talent. Skorzystają na tym wszyscy.

[ update: Google opublikował oficjalne stanowisko w tej sprawie. Poszło o rzecz bardzo prostą. Aplikacje, które były dołączane do CyanogenMod nie są aplikacjami Open Source. Gmail, Android Market i Google Voice są własnością Google co oznacza, że nie można ich sobie ot tak brać i miksować z innym kodem. Nie ma co się obrażać na Google, trzeba czytać licencje. ]

Zii co?

Rzadko ulegam marketingowej papce, ale tym razem postanowiłem zaryzykować i zamówiłem zestaw developerski Zii EGG. Zrobiłem tak z dwóch powodów. Po pierwsze, moje poszukiwania urządzenia developerskiego dla platformy Android spełzły na niczym, bo Google nie ma w chwili obecnej w sprzedaży swojego telefonu Android Dev Phone 1 i nie będzie miało go przez co najmniej kilka tygodni, a oferta polskich operatorów telefonii komórkowej wydaje się polegać na dojeniu klienta póki ten nie padnie z finansowego wycieńczenia. Dlatego oczekiwanie przez kilka tygodni na Zii nie wydaje się tak znowu niemiłe.

Po drugie, dziś przeczytałem informację o tym, że Zii jest już gotowy do produkcji w formacie OEM. Przeszedł pozytywnie proces certyfikacji oraz testów CE / FCC i jest gotowy do produkcji. A zatem każdy, kto dysponuje odpowiednią gotówką może zamówić Zii z własnym logo i odpowiednio skrojonym systemem operacyjnym już a $199 za sztukę, za model Zii bez dysku twardego (dostępne są konfiguracje do 64GB), z możliwością podłązenia karty SDHC o pojemności do 32GB.

Zii EGG nie jest telefonem, chociaż nic zapewne nie stoi na przeszkodzie żeby dodać taki moduł na życzenie klienta. Ja z tego powodu nie narzekam, bo moja Nokia E51 bije na głowę iPhone'a i G1 jeśli chodzi o wygodę i czas rozmowy telefonicznej. Natomiast jest to świetny komunikator internetowy, który może też pełnić rolę telefonu internetowego jeżeli tylko pozostajemy w zasięgu sieci Wi-Fi i zainstalujemy sobie program Skype.

Swoją konfiguracją Zii EGG wyraźnie idzie na konfrontację z Apple iPod Touch. Świetne parametry procesora (dwa rdzenie) oraz zewnętrzny procesor multimedialny (także dwa rdzenie) dają mu duże szanse w starciu na polu gier i multimediów. Nie wiemy jeszcze jaką konfigurację będzie miała trzecia generacja najbardziej zaawansowanego iPod'a, ale Zii w tej chwili przewyższa generację drugą w każdej kategorii: odbiornik GPS, dwie kamery (HD i VGA), wbudowane czytanie tekstu, gniazdo pełnowymiarowej karty SDHC, wyjście 1080p (możliwe odtwarzanie filmów HD w pełnej rozdzielczości na zewnętrznym monitorze), dźwięk X-Fi. Na dodatek Zii EGG ma na pokładzie system operacyjny Android a co jeszcze bardziej interesujące, wyglądem przypomina iPod Touch.

W przeciwieństwie do G1, nie jest to produkt HTC. Oznacza to, że będzie posiadał nowoczesne funkcje oraz dobry design, co nie dziwi kiedy dowiemy się, że za Zii stoi Creative--producent kart audio oraz popularnych odtwarzaczy MP3.

Mam nadzieję, że już wkrótce będę mógł napisać coś więcej na temat Zii.